السيد موسى الشبيري الزنجاني
6463
كتاب النكاح ( فارسى )
يكى از قبايل هست كه به ضبة بن عد منتهى مىشود كه او عموى تميم است ، پس ضبىها خود به تميم منتهى نمىشوند ، بنابراين از نظر نسب ضبى نمىتواند تميمى باشد و مقابل تميمى است . ولى گاهى مراد از ضبّى انتساب به بلد است كه در اين صورت هم نمىتواند عباد بن صهيب باشد براى اين كه عباد بن صهيب به تصريح نجاشى بصرى است و ضبه كه بلد است ، در حجاز مىباشد . و ظاهر اينكه « مولاه » نگفتهاند ، اين است كه عباد بن صهيب كليبى يربوعى تميمى ، نسباً از آنهاست ، اگر نسباً نبود و با ولاء بود عقيده ما اين است كه با ولاء ممكن است با اين كه از عرب است از موالى هم باشد خلافاً با قاموس الرجال ، ولى اين عباد بن صهيب از موالى نيست ؛ چون اگر از موالى بود تصريح مىكردند . ظاهر رجال نجاشى اين است كه او از عرب اصيل است . و عرب اصيل نسباً نمىتواند ضبّى باشد . و جهات ديگرى كه اين را ضبى كرده باشد وجود ندارد ؛ بنابراين استظهار مجلسى اول هيچ وجهى ندارد . پس ما اگر از راه اصحاب اجماع و عمل مشهور نتوانستيم اين سند را تصحيح كنيم اين استظهار ايشان تمام نيست . « * و السلام * »